Bilim ve Din

Bilim ve Din

14 Ocak 2017 Cumartesi

YALAN SÖYLEYEN BEYNİNİZ



Arkadaşınızın eteği size göre iğrenç gözükürken, ona ufak bir yalan söyleyip eteğine bayıldığınızı söylediniz. Geç kalmışken, patronunuza büyük bir yalan söyleyip teklifi zamanında yaptığınızı söylediniz. Ve yalan söylediğinizden dolayı da, şirketiniz o ihaleden çekilmek zorunda kaldı!
Bunları söyleyen insanlar gibi, yalanlar da türlü şekillerde ve büyüklüktedirler. Ve sözler ağzınızdan çıkar çıkmaz, onların beyniniz ve bedeniniz üzerindeki yoğun etkileri görülmeye başlanır... 

Yalan söylemenizden bir dakika sonra: Cognitive Science dergisinin Genel Yayın Yönetmeni olan  Dr. Arthur Markman, yalan söylediğiniz an kurguladığınız hikayenin stresinin sinir sisteminizde Kortizol hormonunun salgılanmasına yol açtığını söylüyor. Eğer yalan büyükse, bir "adrenalin patlamasını" yaşıyorsunuz: Kalbiniz daha hızlı atıyor, göz bebekleriniz büyüyor ve terlemeye başlıyorsunuz. Beyniniz yalanın sizi tehlikeye soktuğunu hatırlıyor, böylelikle de kendinizi savunmaya hazırlanırken  "savaş-veya-kaç tepkisi" devreye giriyor. 

Yalan söylemenizden beş dakika sonra: Bir kaç dakika sonra ise beyniniz neyi bildiğiniz ve diğer insana ne söylediğinizin kaydını tutmak zorunda kalıyor. Markman, bunun bilhassa karar verme ve problem çözmeyle alakalı olarak işleyen hafızamız için çok yorucu olduğunu söyledi. Artan iş yükünden dolayı, beyninizin akıllıca kararlar verme yeteneği zarar görüyor. Dr. Markman, sözlerine şöyle devam etti: "Bu; bazı yalancıların ilk, küçük yalanı neden büyük bir uydurmayla söylediğini açıklayabilir. Yalan söyleyen insanların beyinleri yaptıkları yalancılığın etkilerini çözümlemekle o kadar çok mücadele ediyor ki; yalan söylemenin daha basit, daha akıllıca alternatiflerini görmezden geliyorlar!"

Yalan söylemenizden on dakika sonra: Bir müddet sonra kızmaya başlayabilirsiniz, bilhassa da yalan söylediğiniz insana karşı. Dürüst olmayan  davranışınızı örtbas etmek için sert ve ani bir tepki gösterirsiniz (onun her işe burnunu soktuğunu düşünürsünüz). Daha 20'li yaşlarınızda bile değilken, yalan söylediğiniz anlaşıldığında kapıları çarpmanızı veya çığlık atmanızı hatırlayın. Yetişkinler yalanın altından daha kolay kalkarlar fakat hâlâ kendilerini savunurlar. Markman, sözlerine şöyle devam etti:"Beyniniz abartılı hikayeniz yerine farklı alternatifler bulunduğunu hatırlar (gerçek, mesela). Davranışlarınızı açıklamak zorunda kaldığınızı hissedebilirsiniz."

Yalan söylemenizden yarım saat sonra: Markman, stres hormonlarınızın dağıldığını ve kendinizi endişeli hissedebileceğinizi açıkladı. Bu duygulara karşı koymak için de yalan söylediğiniz insandan ya özür dilersiniz ya da ona nazik davranırsınız. Öte taraftan, kendinizi üstün hissetmek için o kişiyi ya da kişileri şeytan gibi gösterebilirsiniz. Bu, beyninizin yalan söylediğiniz kişiye karşı kendi kendini savunmaya çalışmasıdır.

Yalan söylemenizden yirmi dört saat sonra: Âdet haline gelmiş yalanlarınızla, gerçeği yirmi dört saat boyunca bir kenara attınız ve "yalanı yaşamaya" odaklandınız. Markman, zamanla gerçeği bile unutabileceğinizi söyledi. Fakat yalan söylemeye alışık olmayan insanların beyinleri dürüst olmamanın negatif duygularının kalıntısını taşırlar. Markman sözlerine "negatif etki" adı verilen bir şeyi de hissedebileceğinizi ekledi. Çünkü yalan söylediğiniz insanı görmek size yalanınızı hatırlatır, ondan kaçınır veya ona soğuk davranırsınız. Markman, sözlerini şöyle tamamladı: “Beynimiz kendimizi kötü hissettiren olaylar ya da insanlardan kaçınmak için şebekelenmiştir."

Yalan söylemenizden yetmiş iki saat sonra: Palavranızın ağırlığıyla yaşamak kronik endişeye neden olabilir. Kortizol gibi stres hormonunun beyninizdeki sürekli dolaşımı sağlıklı düşünmenize zarar verir ve bağışıklık sisteminizi kuvvetten düşürür. Bunun sonucu olarak da daha sık soğuk algınlığına yakalanırsınız.  Uyumakta da güçlük çekebilirsiniz; bu, durumu daha da kötüleştirir. Markman sözlerine şöyle devam etti: “Uyku, hatıralarınızın duygusal tonunu ortadan kaldırır. Eğer uykunuzu iyi uyuyamıyorsanız, zaman geçse de negatif duyguları deneyimlemeye devam edersiniz. Bu zarar verici tepkiler sonunda unutulup gitseler de yalanınızın ortaya çıktığını hissederseniz aniden tekrar ortaya çıkabilirler. Doğruyu söylemek başınızı derde sokabilir ama uzun vadede her şeyin apaçık ortada olması sizi daha iyi hissettirecektir." 

Çeviren: Esin Tezer
http://www.shape.com/lifestyle/mind-and-body/your-brain-lying

23 Aralık 2016 Cuma

İÇKİ BEYNİNİZE ZARAR VERİYOR






İçki, merkezi sinir sisteminize yatıştırıcı (depresan) maddeymiş gibi davranır. Bu, şu manaya geliyor: İçki içtiğiniz zaman beyin hücreleriniz normalden daha yavaş iletişim kurarlar. Endişe ve korku gibi duyguları denetleyen beyninizin Limbik sistemi de bundan etkilenmektedir.

Limbik sisteminizin fonksiyonu azaldıkça sizi kısıtlayan duygular ortadan kalkar, daha dışadönük ve sosyal bir insan haline gelirsiniz.  

Mantıklı düşünme ve karar vermeden sorumlu olan beyin bölgeniz Prefrontal Korteks de içki içtiğiniz zaman yavaş çalışmaya başlar. Düşüncesizce hareket eden, kimi kez de iyi karar veremeyen biri  olursunuz.

İçkiyi ne kadar fazla içerseniz, davranışınız ve karar vermeniz de o kadar fazla etkilenir. Bundan vücudunuzdaki kas aktivitesinde payı olan Serebellum da payını alır.
Bundan dolayı; ne kadar çok sarhoş olursanız o kadar çok dengenizi kaybedersiniz, başınız döner ve araba kullanmaya bile teşebbüs edemezsiniz.  

Kalp atışınızı ve nefes almanızı denetleyen beyninizdeki nöronlar içki yüksek dozda içildiğinde iletişimlerini çok yavaşlatırlar. Bu durum, nefesinizin durmasına ve ölmenize yol açabilir. 

Sürekli İçilen İçki Bağırsak Mikroplarınızı Rahatsız Eder

Araştırmacılar  bağırsak mikrobiyotasının "kıymeti bilinmeyen" organlarımızdan biri olduğuna gitgide daha fazla inanmaya başladılar. Vücudunuzu birlikte yaşayan (simbiotik) mikroorganizmalardan oluşmuş "süper bir organizma" olarak görmek  mümkün. Bu mikroorganizmaların hem fiziksel hem de zihinsel sağlığınız üzerindeki güçlü etkisi inkar edilemez.
  
American Journal of Physiology'de Gastrointestinal ve Karaciğer Fizyolojisi üzerine yapılan bir araştırmada kronik alkol tüketiminin alkolik alt grubunda bağırsak mikrobiyomunu değiştirdiği, iltihaba neden olduğu kanıtlanmıştır. İçki içmeyi düşünüyorsanız, bilhassa da kronik olarak içmeyi düşünüyorsanız;  yalnızca karaciğerinizin sağlığını değil, mikrobiyomunuzun sağlık riskini de göz önünde tutun!

Dr. Joseph Mercola

Çeviren: Esin Tezer
http://articles.mercola.com/sites/articles/archive/2016/01/06/drinking-alcohol.aspx'den alıntı yapılarak çevrilmiştir.


30 Kasım 2016 Çarşamba

HER BEYNİN "PARMAK İZİ" VAR



Araştırmacılar, yeni bir imajlama tekniğini kullanarak beyindeki yapısal bağlantıların kişiye özgü olduğunu teyit ettiler.


Carnegie Mellon Üniversitesi'nden bir ekip Difüzyon MR görüntüleme ile beynin temel bağlantılarının haritasını çıkardı ve her kişinin beyin bağlantılarının tamamen kendine özgü olduğunu keşfetti! Bilim adamları, bu haritalandırmayla mükemmele yakın bir doğrulukla kişinin beyin "parmak izini" tespit edebildiler. Sonuçlar PLOS Computational Biology dergisinde yayınlandı.


Çalışmanın ilk yazarı ve Pittsburgh Üniversitesi'nde Nörolojik Cerrahi Asistan Profesörü olan Fang-Cheng (Frank) Yeh, “En heyecan verici kısım, bu yeni metodu var olan veriye uygulayabilmemiz ve orada keşfedilmemiş olan yeni bilgiyi gözler önüne serebilmemiz. Yüksek spesifiklik;  genetik ve çevresel faktörlerin zaman içinde insan beynini nasıl şekillendirdiğini, insan beyninin fonksiyonlarını veya bozukluklarını anlamamız için kapıyı aralıyor ” dedi. Yeh, araştırmayı Carnegie Mello Üniversitesi'nde Psikoloji dalında Doktora sonrası Araştırma Görevlisiyken tamamladı.


Araştırmacılar çalışma için 5 veri setinden 699 beynin lokal konektomunu (beynin içerdiği tüm nöronları ve sinir yollarını gösteren diyagramını) ölçmek için difüzyon MR'ı kullandılar. Lokal konektom, beyin bölgeleri arasındaki bağlantıların aksine  beyindeki tüm beyaz madde yollarıyla beraber nokta bağlantılardan oluşuyor. Araştırmacılar, "Parmak izini" oluşturmak için difüzyon MR'dan veri aldılar ve o veriyi serebral beyaz maddenin lifleriyle birlikte su difüzyonunun dağılımını ölçmek için yeniden yaptılar.


Ölçümler lokal konektomun son derece kişiye özgü olduğunu ve insanı teşhis etmek için kişisel bir işaret olarak da kullanılabileceğini gözler önüne serdi. Her beynin kendine özgü olduğunu test etmek için, ekip 17,000'den fazla kimlik tespit testini inceledi. Neredeyse yüzde 100 doğrulukla, iki lokal konektomun veya beyin "parmak izlerinin" aynı kişiden gelip gelmediğini söyleyebildiler.

Buna ilaveten; tek yumurta ikizlerinin beyin yapısal bağlantı modellerinin sadece yüzde 12'sini paylaştıklarını, beynin kendine özgü olan lokal konektomunun zamanla şekillendiğini, her 100 günde bir ortalama yüzde 13'lük bir oranla değiştiğini keşfettiler. 


Carnegie Mellon Üniversitesi'nde Asistan Psikolog olan Timothy Verstynen, “Bu bize Nöro-bilimde beyindeki bağlantısal modellerin kişiye özgü olduğu tahminimizi doğrulayan bir şey. Bu da şu manaya geliyor: Yaşam deneyimlerinizin pek çoğunun her nasılsa beyninizin bağlantısına yansıdığına. Böylelikle, örneğin sefalet çeken ve aynı patolojik hastalığa sahip insanların paylaştıkları deneyimlerin beyin bağlantılarında nasıl yansıdığına bakmaya başlayabiliriz. Bazı sağlık sorunları için kuvvetli yeni medikal biyo-göstergelere yolu açabiliriz" şeklinde konuştu.  


https://www.eurekalert.org/pub_releases/2016-11/cmu-rdw111416.php'den alıntı yapılarak çevrilmiştir.

Çeviren: Esin Tezer

25 Ekim 2016 Salı

Var Olan Sadece ALLAH!



Kuantum Mekanik, birbirimizle nasıl bağlantılı olduğumuzu gözler önüne seriyor...

Hepimiz birbirimizle bağlantılı olduğumuzu biliyoruz. Fakat bu 'bağlantılı olduğumuz fikri'; yalnızca sihirli bir duygu mu, yoksa somut bir gerçek mi? "Kuantum Mekanik" ya da "mikro-dünya" üzerine yapılan bir çalışma, realite hakkında ne düşünüyorsak onun gerçekten öyle olmadığını açıklıyor. İnsanlar dahil olmak üzere hiç bir şey birbirinden ayrı değil iken; insan beynimiz bizleri 'ayrılık fikriyle' kandırıyor!


Ayrılık Algısı

Beyinlerimizin fizyolojisi evreni gerçek haliyle görmemizden alıkoyuyor. Oysa ki, algıladığımız şeyler bizim realitemiz; evrenin realitesi değil!!! 

Kuantum Teori'nin Temelleri 

 

Birini düşünürken ya da birine karşı hissettiğimiz sevginin dayanılmaz hafifliğini hissederken, atom altı boyutunda ne olduğunu anlayabilmemiz için mikro-dünya ve makro-dünya arasındaki bağlantıyı kurmamız gerekiyor. "String Teorisi", evrenimizin küçücük sicim (string) parçacıklar ve dalgalardan meydana geldiğini ileri sürüyor. Bu sicimler; yaşadığımız evrenin yapı taşları, onlar çoklu evrenleri ve o çoklu evrenlerin içindeki 11 boyutu oluşturuyor.

 

 Kuantum Dolanıklığın Ürkütücü Hareketleri

 

1935 yılında Albert Einstein ve çalışma arkadaşları Kuantum Mekanik denklemlerindeki  "Kuantum Dolanıklığı" keşfettiler, onun gerçekten de tuhaf ve garip bir şey olduğuna karar verdiler. Bunu daha sonra Einstein, Poldolsky ve Rosen tarafından ortaya atılan "EPR Paradoksu" (Özçelişkisi) izledi. EPR Paradoksu, Kuantum Dolanıklığın etkilerini açıklamanın tek yolunun evrenin mekansız (nonlokal) olduğunu veya fiziğin gerçek temelinin gizli   olduğunu varsaymak (bu, gizli varyasyonlu teori olarak da bilinir) olduğunu açıkladı.Mekansızlık (Nonlokalite); olaylar uzay-zamanda iletişim kuramasalar bile dolanık objelerde görülen olayların birbiriyle bağlantılı olmasıydı. Uzay-zaman, sınırlayan hız olarak ışık hızında.  

  

Mekansızlık (Nonlokalite), "uzaktan garip hareket" olarak da bilinir (Einstein, bu fenomeni açıklamak için bu meşhur tabiri kullanmıştır). Bunu bir düşünün, iki atom birbirleriyle temas ettikleri zaman bir tür "koşulsuz bağ" oluşturuyorlar.

 

2011 yılında Cenevre Üniversitesi'nden Nicolas Gisin, uzay-zaman alanı ötesinde bir tür iletişime tanıklık eden ilk insanlardan bir tanesiydi. Bir atom iletişim kurmak için sıklıkla hava ya da uzayı aracı gibi kullanır. Kuantum Dolanıklık esnasında ise aracı yoktur, iletişim ânında gerçekleşir. Gisin'in İsviçre'deki çalışması esnasında, insanlar insanlık tarihinde ilk kez foton parçacıklarının kullanımıyla fiziksel olarak Kuantum Dolanıklığa tanıklık edebildiler. 


Birini sevindirdiğinizde, biriyle bir duygusal yakınlığa başladığınızda bir şey meydana gelir: Evrendeki varlığınızı oluşturan yapı taşları olan atomlarınız dolanık hale gelirler:)
Tabii ki pek çok fizikçi size bu dolanıklığı, bir canlıdan bir diğer canlıya olan bu "garip" bağlantıyı hissetmenin olanaksız olduğunu söyleyecektir! Hepimizin birbiriyle bağlantılı olduğuna dair kanıt var ve bu insan olmamız gerçeğinden ziyade evrenin yaradılışıyla alakalı.

Bu bir sihir değil, Kuantum Mekanik sadece!

http://www.learning-mind.com/quantum-mechanics-reveals-how-we-are-all-truly-connected/'dan alıntı yapılarak çevrilmiştir.
Çeviren: Esin Tezer